Bivša farma Nepeke

Kantonalni sud Bihać

Od septembra 1993. do augusta 1995. na području tadašnjeg Okruga Bihać vođen je oružani sukob između pripadnika Armije Republike Bosne i Hercegovine i vojske Narodne odbrane Autonomne pokrajine Zapadne Bosne. (Asim i Asko Karajić, str. 5-6.); (Enes Salkić, str. 7-8.)

Suprotno odredbama ustava i zakona, proglašena je Autonomna pokrajina Zapadna Bosna (APZB) te dolazi do oružanih sukoba između Armije RBiH – kao regularne vojske RBiH – i formirane NO APZB, koja se sukobljava s regularnom vojskom, odnosno Armijom RBiH. (Sakib Dautović, str. 5.)

U oružanom sukobu su na strani pripadnika Narodne odbrane APZB-a učestvovali i pripadnici Vojske SAO Krajine s područja koja su bila okupirana u Republici Hrvatskoj. (Senad Ahmetašević, str. 4-5.); (Sulejman Mujagić, str. 5.)

Sud BiH

Prva autonomija je trajala od 27. septembra 1993. do 21. augusta 1994., a druga od 16. novembra 1994. do augusta 1995., te su u oba slučaja snage Narodne odbrane Autonomne pokrajine Zapadne Bosne zauzele Veliku Kladušu, te su se vodile bitke za povratak teritorije Armiji RBiH. (para. 42. drugostepena presuda Suljo Karajić, str. 24.)

Vrhovni sud Republike Hrvatske

Fotodokumentacija s fotografijama nastambi u koje su bili smješteni zatočenici, neovisno o tome što je sačinjena kasnije – nakon dodatnog devastiranja usljed ratnih operacija i proteka vremena, relevantan je dokaz o smještaju zatočenika već samom svojom arhitekturom. Radi se, naime, o hangarima za uzgoj peradi i pohranu peradarske proizvodnje, bez dovoljno prozora, dakle dotoka zraka i bez mogućnosti bilo kakve privatnosti s obzirom na njihovu izvornu funkciju i broj osoba u njima, pa već samim tim prostor nije primjeren smještaju ljudi. Stoga, uz ovaj dokaz, uzimajući u obzir sve ostale provedene dokaze i na njima utvrđene činjenice, sud drugog stupnja osnovano je prihvatio sva utvrđenja prvostupanjskog suda o psihičkom i tjelesnom maltretiranju zatočenih osoba, smještenih u neljudskim uslovima. (Fikret Abdić, str. 8. i 9.)
Naime, na temelju provedenih dokaza, bez dvojbe je utvrđeno da je optuženik u svojstvu predsjednika tzv. Autonomne pokrajine Zapadna Bosna (APZB) i vrhovnog komandanta vojske tzv. Narodne odbrane, planirao, naredio i organizirao formiranje logora i sabirnih centara na području Velike Kladuše, a radi zatvaranja civila koji su se protivili uspostavljanju te autonomije, odnosno osoba koje su bile njegovi neistomišljenici. (Fikret Abdić, str. 12.)