Kozila u Driniću

MKSJ

Srpske vlasti u Bosanskom Petrovcu su 1992. civile bošnjačke i hrvatske nacionalnosti držale zatočene u osam zatočeničkih objekata (logor “Kozila”, Stanica javne bezbjednosti Bosanski Petrovac, sportski centar, autobuska stanica, hotel, Jasikovac, Vrtoč i radničke barake Oštrelj). (para. 424-425. Krajišnik, str. 161.)

Početkom jula 1992. otprilike 30 Bošnjaka iz Bosanskog Petrovca autobusom je prevezeno otprilike 20 km dalje, na radilište drvno-prerađivačkog preduzeća “Kozila”, pored sela Drinić, u kojem logoru “Kozila” je tada bilo zatočeno najmanje 80 Bošnjaka. (para. 497. Brđanin, str. 181.), (para. 424. Krajišnik, str. 161.)

Nad zatočenima u logoru “Kozila” primjenjivalo se batinanje i drugi oblici maltretiranja. (para. 499. Brđanin, str. 182.)

Okružni sud Banja Luka

Civili nesrpske nacionalnosti su odvođeni iz svojih domova u podrumske prostorije policijske stanice, odakle su organizovano prebačeni u zatvor u “Kozili”. (Barović i Adamović, str. 38.)

Zatočenici su premlaćivani u krugu zatvora “Kozila” tokom juna i jula 1992., usljed čega su pojedini gubili svijest, te su primoravani da se međusobno tuku. (Barović i Adamović, str. 4., 39-40.), (Milenko Zorić, str. 2-4.)

U “Kozili” su zatočenici premlaćivani i mučeni na druge načine početkom augusta 1992. (Barović i Adamović, str. 4., 40-42.), (Milenko Zorić, str. 2-3.)